یکی از واقعیتهای مهم اجتماعی، افکار عمومی است که در موفقیت گروهها و جریانهای فکری فرهنگی و سیاستها و تصمیمات رژیمهای سیاسی، نقش تعیینکنندهای دارد. پرسش این است که با توجه به کثرت رسانههای جمعی و انفجار اطلاعات در عصر حاضر، چگونه میتوان از «منبر» در جهت مدیریت افکار عمومی بهره گرفت؟ پژوهش حاضر برای پاسخ به همین پرسش سامان داده شده است. روش گردآوری اطلاعات در مقاله کتابخانهای بوده و در پردازش آنها، از روش توصیفی ـ تحلیلی استفاده شده است. نتایج حاصل از پژوهش حاکی از آن است که ویژگیهایی چون عمومی و مردمی بودن، ارتباط حضوری و صمیمانه با مخاطبان، و قداست و اعتبار معنوی، ظرفیت و قابلیت خاصی، به رسانهی منبر بخشیده است که امکان میدهد حتی در عصر حاضر بتوان بهوسیلهی آن، افکار عمومی را مدیریت کرد؛ اما با این شرط که این رسانه، قبل از هرچیزی اعتبار از دست رفتهی خود را بازسازی نماید، بهصورت هدفمند و سازماندهی شده به فعالیت بپردازد، خود را با نیازها و اقتضائات زمانه هماهنگ کرده و از ابزارها و امکانات جدید، به درستی بهره بگیرد.
)