این مقاله با هدف بررسی چگونگی تأثیر ارتقای شناختی از طریق هوش مصنوعی بر تحول اخلاقی افراد، به تحلیل رابطه بین این فناوری و ارزشهای اخلاقی و دینی میپردازد. سؤال اصلی پژوهش این است که آیا ارتقای شناختی میتواند باورها و اهداف اخلاقی یا دینی افراد را تغییر دهد یا صرفاً بر بهبود تفکر اخلاقی تأثیر دارد. یافتههای تحقیق نشان میدهند که اگرچه ارتقای شناختی ممکن است به بهبود تواناییهای تفکر اخلاقی منجر شود، اما تضمینی برای تغییر رفتار اخلاقی وجود ندارد. این پژوهش همچنین به چالشهای مرتبط با دستکاری اخلاقی از طریق هوش مصنوعی پرداخته و بر اهمیت اراده و اختیار، بهویژه از منظر آموزههای مذهبی، تأکید میکند. در شرایط اضطراری، برخی خواهان استفاده از ابزارهای بیولوژیکی یا فناورانه برای ارتقای اخلاق هستند، اما این مقاله بر ضرورت استفاده ایمن، داوطلبانه و مسئولانه از فناوری تأکید دارد. روش تحقیق با تمرکز بر تحلیل تجربیات عملی و بهرهگیری از نظریههای اخلاقی، به طراحی سیستمهای هوش مصنوعی مبتنی بر ارزشهای انسانی میپردازد. نتیجهگیری پژوهش نشان میدهد که برای تضمین تعامل مسئولانه بین فناوری و ارزشهای انسانی، وضع مقررات شفاف و طراحیهای اخلاقمحور ضروری است.
)